زمان بازبینی نظام آموزشی فرا رسیده است

نوآوری در مدارس با استفاده از آموزش تلفیقی مدت‌ها است که آغاز شده است. بر اساس نظرسنجی که برایان بریدج در ایالات گوناگون از جمله کالیفرنیا، انجام داده، آموزش تلفیقی به‌سرعت در حال پیشرفت است. به‌طوری که امروزه مدارس بیشتری در حال استفاده از آموزش تلفیقی هستند. همچنین سرعت نوآوری در آموزش به‌واسطه آموزش تلفیقی در سراسر کشور ایلات متحده در حال افزایش است.

با این وجود مدارسی که در حال استفاده از آموزش تلفیقی هستند از مفاهیم جدید و نوآوری‌های صورت گرفته بسیار عقب‌افتاده‌اند. به نظر می‌رسد این اتفاق  به دو دلیل زیر رخ  داده باشد.

اولین مشکل، این است که اکثر مدارسی که به موضوع آموزش تلفیقی توجه نشان داده‌اند سعی کرده‌اند که اکثر مسائل آموزشی خود را به مدل آموزش تلفیقی درآورند. در مقابل، عده‌ای از مدارس از نقاط  کلاسیکی تغییرات را آغاز کرده‌اند که نوآوری به آنان ضرباتی را وارد خواهد کرد. معمولاً بخش‌هایی که دیگر روش‌ها به‌طورکلی هیچ تأثیری نداشته‌اند. در این مورد، این معنا را می‌دهد که در حاشیه فعالیت‌های مدارس، کلاس‌های پیشرفته، زبان‌های خارجی و…  را نمی‌توانند پیشنهاد کنند.  برای مثال با وجود رشد آموزش تلفیقی در مدارس منطقه، آنان بیشتر به کلاس‌های تک-کاره شبیه هستند. بااین‌حال آموزش تلفیقی به یکی از بخش‌های مهم شیرازه آموزشی مدارس بدل گشته است.

دوم این که مدت‌ها است که آموزش تلفیقی در مدارس خاص، نظرها را به خود جلب کرده است. از Rocketship تا Carpe Diem و از  KIPP LA گرفته تا مدارس عمومی که نتایج درخشانی را در پرورش دانش‌آموزان  داشته است. اما این نتایج واضح و قابل‌اندازه‌گیری در مدارس منطقه‌ای که رویکرد آموزش تلفیقی را اتخاذ کرده‌اند رخ نداد.

بااین‌وجود مدارس منطقه‌ای، بسیار زیادی وجود دارند که با اتخاذ روش آموزش تلفیقی نیز نتایج خوبی را در پرورش استعدادهای درخشان داشته‌اند. به دلیل آنکه اکثر دانش‌آموزان در مدارس منطقه‌ای درس می‌خوانند باید رویکردی اتخاذ شود تا نقاط ضعف برخی مدارس را شناسایی کنیم.  بنابراین پی بردن به روش‌هایی که باعث شده است این مدارس با استفاده از آموزش تلفیقی به موفقیت برسند بسیار مهم است. در موسسه کریستن سن با همکاران خود (گروه آموزش تا ابد سبز)، همکاری داشتیم؛ تا در مورد نتایج قابل‌اندازه‌گیری از دانش‌آموزانی که برای تدریس آنان از  آموزش تلفیقی استفاده‌شده است؛ تحقیقاتی انجام دهیم. همچنین نتایج تحقیقات انجام‌شده را نیز طی چندین هفته در اینترنت منتشر کردیم.  در این تحقیقات از شش مدرسه منطقه‌ای، کمک گرفتیم.

استیفن گراور کنت فردی است که نوآوری‌های زیادی را برای بهبود نرخ فارغ‌التحصیلی در سه مدرسه بهره‌مند از آموزش تلفیقی داشته است. این سه مدرسه سالیانه ۱۰ درصد  از دانش‌آموزان  فارغ‌التحصیل خود را از دست می‌دادند. بااین‌حال با روش وی مدرسه موفق به فارغ‌التحصیل کردن ۸۹ درصد از دانش‌آموزانش در سال ۲۰۱۴ شد. آکادمی سراسری مدیریت محلی مدارس منطقه‌ای، Poudre School District Global Academy – در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد تا بر اساس انجام اقدامات مختلف جهت رشد دانش‌آموزان در موضوعات مختلف. و درجه‌بندی مدارس بر اساس سطح کیفی آنان؛ گزینه‌های منعطف‌تری را برای تحصیل فراهم کند.

برنامه ساختار مجازی جهت تأکید بر آموزش در مدارس شهرستان پوتنام واقع در Cookeville Tenn، برای  افزایش نرخ فارغ التحصیلی و بهره‌گیری از آموزش تلفیقی؛ مورداستفاده قرارگرفته است. که باعث اخذ اعتبارنامه صدها دانش‌آموز در این منطقه شده است.

مدرسه‌ای ابتدایی Randolph Central School District با استفاده از آموزش تلفیقی موفق شده است تا نمرات ریاضی دانش‌آموزان خود را تا حد زیادی بهبود دهد.

مدرسه دولتی اسپوکان سال‌ها است که از آموزش تلفیقی بهره می‌برد. با این کار نرخ فارغ‌التحصیلی از این مدرسه از ۶۰ درصد در سال ۲۰۰۷ به ۸۳ درصد در سال ۲۰۱۴ رسیده است.

و در مدرسه ابتدایی با  آموزش ترکیبی در شهر بهار (Spring) [از شهرهای آمریکا نه شهری در همدان]، نمرات دانشجویان در آزمون‌های علوم ریاضی، تجربی و مطالعه، از زمانی که از آموزش تلفیقی استفاده می‌کنند؛ افزایش‌یافته است.

این موارد همگی موارد ارزشمندی هستند که می‌ارزید؛ درباره آنان صحبت کنیم. همکار ما جان واتسون عضو همان گروه آموزش همیشه‌سبز (EverGreen) در این پژوهش کمک کرد تا چکیده‌ای مناسب از این پژوهش به‌دست آوریم. او این چکیده را در چندین مقاله در وبلاگش منتشر کرده است تا اهمیت رهبری در آموزش تلفیقی را موردتوجه قرار دهد. به نظر او این خود مدارس هستند که باید در این مورد نقش‌آفرینی داشته باشند. آنها باید بااطلاع از مشکلاتی که در این مسیر با آن مواجه گشته‌اند؛ به مبارزه با آنان بپردازند.

ممکن است غفلت کرده‌ باشیم، اگر به این نکته اشاره نکنیم که چه تعداد مدارس منطقه که از آموزش تلفیقی استفاده می‌کنند وقتی‌که حتی اطلاعات دانش‌آموزان موفق خود را نیز دنبال نمی‌کنند. این موضوع با نکاتی که در کتاب خود بانام تلفیق متذکر شده‌ایم کاملاً در تضاد است. آنجا به‌درستی اشاره کردیم که با انتشار آمار و ارقام از نحوه‌ی عملکرد مدرسه بعد از استفاده از آموزش تلفیقی، به درک خود از نحوه‌ی عملکرد این شیوه کمک نمایید، تا بفهمید آیا موفق هستید؟ و اگر نیستید؛ ایراد کار کجاست؟

این روند چیزی هستند؛ از زمانی که کار خود یعنی  تحقیقات میدانی، را آغاز کرده‌ایم، به آن اشاره داریم. یکی از همکارانم مدت‌ها قبل به موضوعی اشاره کرد که در موردی از تحقیقاتش دریکی از مدارس، متوجه شده است که آنان درک درستی از اینکه حتی چه تعداد از دانش‌آموزانشان در حال تحصیل هستند ندارد. درصورتی‌که یکی از موارد مهم در رفع مشکل، پیدا کردن آن است.

در نوشته‌ای که در وبلاگ خود برای انتشار نتایج  داشتیم، حدود ۶۷ پاسخ از مخاطبان دریافت کردیم که اکثر آنان به این مورد اشاره داشتند که چنین آماری را ندارند! که این واقعا موضوع بدی است. بااین‌حال همیشه متذکر شده‌ام که بهتر است آمار دقیق و قابل‌اعتنایی از دانش‌آموزان داشته باشید. همچنین تلاش ما در بهبود آموزش تلفیقی در جهت بهبود سطح کیفی آموزش در سطح کشور است. اگر آموزش در کشور پیشرفت داشته باشد، دانش‌آموزان بیشتری خواهند توانست تا پتانسیل‌های خود را شکوفا کنند.